Eιδικά τώρα
σε αυτή την εποχή, με αυτές τις καταστάσεις, όλα συμβαίνουν για να ενισχύσουμε την πίστη μας. Τώρα που
φαίνεται όλα να καταρρέουν, τώρα που φαίνεται πως οτιδήποτε παλιό, ό,τι σαθρό, ό,τι δεν
εξυπηρετεί πια, φεύγει, τώρα είναι η ώρα να ενισχύσουμε την εμπιστοσύνη μας. Όχι εκείνη
την εμπιστοσύνη που προκύπτει από την υλική ασφάλεια, ότι έχουμε ακόμα εργασία ή
έχουμε ένα σπίτι να μείνουμε ή ότι δεν χρωστάμε στην τράπεζα, αλλά εκείνη την
εμπιστοσύνη ότι το σύμπαν τα φέρνει όλα όπως πρέπει, όπως χρειάζεται να γίνουν
και πάντα μα πάντα είναι για το καλό μας, για το ανώτερο καλό μας. Το σύμπαν
πάντα μα πάντα φροντίζει τις ανάγκες μας, αλλά μην περιορίζουμε το μυαλό μας
στις υλικές μας ανάγκες μόνο.
Όλα αυτά που
σκεφτόμαστε, όλα αυτά που βαθιά μέσα μας επιθυμούμε, όλα αυτά που προάγουν την
δική μας εξέλιξη, έρχονται σε μας. Οι καταστάσεις, τα γεγονότα έχουν αυτό το
σκοπό, να διευκολύνουν την δική μας εξέλιξη.
Ναι θα μου
πείτε πως μας φροντίζει το σύμπαν αν δεν έχουμε να πληρώσουμε το ενοίκιο του σπιτιού
μας; Πως αυτό προάγει το ανώτερο καλό μας;
Θα μου πείτε
ότι αν αυτό συμβαίνει πραγματικά, τότε είτε μπορεί να μην έχουμε αξιολογήσει
σωστά τις προτεραιότητες μας ή μπορεί να χρειαστεί να αλλάξουμε σπίτι, να βρούμε ένα πιο οικονομικό γιατί αυτό θα μας βοηθήσει σε ένα άλλο κομμάτι της ζωής μας
που τώρα δεν μπορούμε να αντιληφθούμε. Ή ακόμα μπορεί να σημαίνει να βρούμε ένα
συγκάτοικο και να μοιραστούμε τα έξοδα, ή να πάμε σε κάποιο μέρος που θα
μπορέσουν να μας φιλοξενήσουν. Όλα αυτά είναι οπτικές και πιθανά σενάρια και
δυναμικά που θα χρειαστεί να υλοποιηθούν για να προχωρήσουμε στο έργο μας;
Μπορούμε να αναλογιστούμε τι ευλογίες φέρνει το κάθε σενάριο;
Ας έχουμε εμπιστοσύνη σε ό,τι συμβαίνει και μην κρίνουμε ό,τι έρχεται στο παρόν μας, γιατί δεν γνωρίζουμε πιο σκοπό
εξυπηρετεί και πόσο καλύτερο είναι το μέλλον που μπορεί να ανοίγεται
μπροστά μας. Ας μη μένουμε προσκολλημένοι σε μια κατάσταση μόνο και μόνο επειδή
φοβόμαστε την αλλαγή. Ας μείνουμε ανοικτοί και να σκεφτούμε ότι όλα γίνονται για να
απεγκλωβιστούμε από όλα αυτά που δεν μας αρέσουν και ενώ κάποια πράγματα τα
έχουμε συνηθίσει, δεν μπορούμε να δούμε ειλικρινά ότι δεν μας αρέσουν και δεν μας
εξυπηρετούν πια. Γιατί αν μας εξυπηρετούν δεν θα χρειάζονταν να τα αποχωριστούμε, ούτε θα χρειαστεί να μας
εγκαταλείψουν.
Όλο το πόνο
και την δυστυχία την δημιουργεί η προσκόλληση. Η προσκόλληση σε συνήθειες,
καταστάσεις, συμπεριφορές, ανθρώπους, πράγματα. Όταν κάτι δείχνει ότι αλλάζει
αμέσως μας ταρακουνάει και μας κλονίζει. Πανικοβαλλόμαστε
και τρελαινόμαστε, λες
και ήρθε το τέλος του κόσμου. Όμως αν
ανοίξουμε λίγο το μυαλό μας και το δούμε από άλλη οπτική θα μπορέσουμε να
ευχαριστηθούμε αυτή την αλλαγή και να ευλογήσουμε το καινούργιο που έρχεται και μας απελευθερώνει από το παλιό.
Ας έχουμε εμπιστοσύνη . Ότι
πραγματικά χρειαζόμαστε δεν μας εγκαταλείπει. Αν κάτι μας εγκαταλείπει, εξυπηρέτησε και τελείωσε το έργο του, ας το χαιρετήσουμε και να καλωσορίσουμε το καινούργιο που έρχεται. Είναι σαν το νέο έτος, δεν κλαιμε και δεν
που το παλιό έτος φεύγει, το αποχαιρετάμε και αναπολούμε τις όμορφες
στιγμές που μας χάρισε. Μετά αρχίζουμε να ετοιμαζόμαστε για τον ερχομό του νέου
έτους, βάζουμε τα καλά μας, επιλέγουμε τι θα κάνουμε εκείνη τη στιγμή, που θα είμαστε και με ποιους, μπαίνουμε στην διάθεση της χαράς και της γιορτής.
Και την επόμενη ημέρα που το νέο έτος έχει έρθει, αρχίζουμε τις ευχές για το χρόνο
που έχουμε μπροστά μας και συνεχίζουμε να χαιρόμαστε και να περιμένουμε με χαρά να
δούμε τα δώρα που μας φέρνει.
Γιατί να μην
κάνουμε έτσι για κάθε τι παλιό που φεύγει; Γιατί προσκολλόμαστε;
Ας έχουμε εμπιστοσύνη , η ζωή δεν
είναι μια αρένα για να μας παιδεύει. Και αν έτσι το βλέπουμε απλά χρειάζεται να
αλλάξουμε την οπτική μας. Αν έτσι την βλέπουμε είναι γιατί έχουμε υιοθετήσει αυτά
τα γυαλιά για χρόνια και τώρα δυσκολευόμαστε να αλλάξουμε γυαλιά. Όμως ας προσπαθήσουμ
γιατί με διαφορετικά γυαλιά θα δούμε τον κόσμο αλλιώς. Θα δούμε την
ζωή αλλιώς και που ξέρουμε.. μπορεί να μας αρέσει. Μάλλον στο χέρι μας είναι ή μάλλον
στο μυαλό μας είναι αν θα μας αρέσει τελικά ή όχι. Tουλάχιστον αξίζει να
προσπαθήσουμε. Αν με την οπτική που έχουμε μέχρι τώρα για τη ζωή δεν είμαστε
ευχαριστημένοι, τότε τι έχουμε να χάσουμε άμα την αλλάξουμε;
Ή μήπως
είναι εθιστική η μιζέρια μας;
Ας έχουμε εμπιστοσύνη σε ό,τι συμβαίνει. Τίποτα στην δημιουργία δεν είναι λάθος, λες ο θεός να έκανε λάθος μόνο με
μας και να μας έκανε να υποφέρουμε; Και έστω ότι αυτό ισχύει και
ο Θεός έκανε αυτή την εξαίρεση για εμάς και δεν έχουμε επιλογή να το αλλάξουμε
αυτό. Έστω ότι ο Θεός έκανε εμάς να υποφέρουμε, και αφού αυτό δεν αλλάζει, δεν
έχουμε να χάσουμε και τίποτα να προσπαθήσουμε να το δούμε αλλιώς. Αφού ο Θεός έχει
κάνει αυτή την εξαίρεση για εμάς, μάλλον θα υπάρχουν και άλλες εξαιρέσεις στην
τελειότητα της δημιουργίας Του. Μήπως τότε θα μπορούσε μια από αυτές τις
εξαιρέσεις να ήταν να μπορέσουμε να βιώσουμε τελικά την ευτυχία; Δεν έχουμε τίποτα
να χάσουμε, ας δοκίμασουμε το και αυτό το σενάριο. Μην επιλέγουμε μόνο σενάρια για τον
εαυτό μας που προάγουν την δυστυχία μας, μην επιλέγουμε μόνο σενάρια για τον
εαυτό μας που διαιωνίζουν την μιζέρια μας. Αφού ισχυρίζεσαι πως δεν είσαι
ευχαριστημένος από την ζωή σου, πάρτο αλλιώς.
Ας έχουμε εμπιστοσύνη σε ό,τι συμβαίνει. Όλα εργάζονται αρμονικά για την δική μας εξέλιξη, είτε μπορούμε να το δούμε,
είτε όχι. Είτε μπορεί να πιστεύεις το αντίθετο, είτε όχι. Μπορούμε απλά όμως να
μην κρίνουμε ο,τιδήποτε συμβαίνει και απλά να το παρατηρούμε και να λειτουργούμε με
τον καλύτερο τρόπο μέσα σε αυτό. Δεν υπάρχει καλό ή κακό και κανείς δεν θέλει να
μας σαμποτάρει. Ας δούμε πως εμείς σαμποτάρουμε τον εαυτό μας με τις σκέψεις μας.
Και
να θυμόμαστε το εξής:
Η πραγματικότητα μας δημιουργείται από τις σκέψεις μας.
Ας αλλάξουμε τις σκέψεις μας και θα αλλάξει και η ζωή μας.
Είσαι αρκετά τολμηρός για να το προσπαθήσεις τουλάχιστον;
Copyright © Χρυσάνθη Ευαγγέλου, LightWorker.gr






